پفیوزیسم سیاسی بیداد کند :
و اما ماجرای ما این است ، نمیدانم تا چه اندازه یک فکر کوتاه میتواند باشد؟
هواپیمایی سقوط کرد و دل ما به درد آمد ، این یک اتفاق ساده نیست، یک میتینگ سیاسی نیست ، یک دیسکورس دانشگاهی نیست! این یک فاجعه ی انسانیست ، یک رنج بزرگ است ، مقصر کیست ؟
فرصتی فراهم شد تا دوباره به جان هم بیوفتند ، فرصتی شد تا احمدی نژادی هاو خاتمی ها
و هاشمی ها و ملی گراهای افراطی به میدان نبرد بیایند و بساطی را رقم بزنند تا خود را
مبرای از اشکالات جلوه دهند! زبان گشودند به طعنه و ناسزا و . . .
غزه مقاومت کن که مظلومانه های تو به گوش جهانیان رسیده است
دشمن مان باخت
همان روزی که پاره های تن فرزندانت را به دست گرفتی همان روزی که ضجه هایت دل سنگ را آب کرد
آری دشمن مان باخت غزه ی عزیزم
تو بایست و مقاومت کن ما مثل کوه پشت اینهمه اقتدار مظلومانه ایستاده ایم
بمیریم و هرگز نگیریم امان نامه دشمنان را
نبیند کسی ذلّت ما به حکم و لن یجعلَ الله
وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرینَ عَلَی الْمُؤْمِنینَ سَبیلا
و خداوند هرگز برای کافران، راه تسلط بر مومنان قرار نداده است!